Er is niet altijd iets ‘mis’ met een asieldier

Er is niet altijd iets ‘mis’ met een asieldier

Laatst raakte ik in het hondenpark met iemand aan de praat over dieren uit het asiel. Ze vertelde dat een asieldier niet haar voorkeur zou hebben, omdat die dieren daar vaak zitten omdat er iets mee is.

Die opmerking bleef bij me hangen.

Want ja, er zitten dieren in het asiel met gedragsproblemen. Honden die zijn uitgevallen naar mensen of kinderen, dieren die niet zindelijk zijn of door eerdere ervaringen moeite hebben om mensen te vertrouwen.

Maar dat is maar een deel van het verhaal.

Een baasje kan overlijden. Een financiële of persoonlijke situatie kan compleet veranderen. Dieren worden verwaarloosd, in beslag genomen of simpelweg achtergelaten. En er zijn helaas ook situaties waarin een hond niet meer in het leven van zijn eigenaar lijkt te passen zodra dat leven verandert.

En daar vinden we bij POOT. soms best iets van.

We kunnen natuurlijk nooit vanaf de zijlijn beoordelen waarom iemand afstand doet van een dier. Soms is het zelfs de meest verantwoorde keuze die iemand op dat moment kan maken.

Maar we vinden wel dat er iets vaker mag worden nagedacht voordat een dier wordt aangeschaft.

Een hond koop je namelijk niet alleen voor het leven dat je vandaag hebt. Hopelijk is hij er over tien jaar nog steeds. Misschien heb je tegen die tijd kinderen, ben je verhuisd, werk je meer of ziet je leven er totaal anders uit.

En misschien blijkt die schattige pup uiteindelijk helemaal niet zo makkelijk te zijn.

Dat hoort ook bij de keuze voor een dier.

En als er wél iets speelt?

Ook dan verdient een dier niet automatisch te worden afgeschreven.

Een hond die angstig is, niet goed met andere honden kan of moeite heeft met bepaalde situaties, hoeft niet per definitie een ongelukkige hond te zijn.

Soms betekent goed voor een dier zorgen juist dat je accepteert wie hij is.

Niet iedere hond hoeft mee naar een druk terras. Niet iedere hond hoeft los tussen twintig andere honden te kunnen spelen. En een hond die niet met kinderen kan, moet natuurlijk niet geplaatst worden in een gezin met jonge kinderen.

De juiste omgeving kan een wereld van verschil maken.

Rust, routine, structuur, begeleiding en vooral iemand die bereid is tijd in een dier te investeren, kunnen ontzettend veel betekenen.

Een asieldier is geen probleemgeval

Dat is misschien wel het belangrijkste wat we met dit verhaal willen zeggen.

Een asiel is een plek waar een dier terecht is gekomen. Het is geen karaktereigenschap.

Sommige dieren hebben intensieve begeleiding nodig. Andere dieren zouden morgen zonder problemen op een bank in een nieuw gezin kunnen liggen. Wat ze gemeen hebben, is dat hun verhaal niet ophoudt bij de deur van het asiel.

Gelukkig zien we door POOT. ook hoeveel mensen zich juist wel voor deze dieren inzetten. Door te adopteren, vrijwilligerswerk te doen, spullen te doneren, geld in te zamelen of aandacht te vragen voor dieren die nog wachten.

En nee, adopteren uit een asiel is niet voor iedereen de juiste keuze.

Maar schrijf een dier alsjeblieft niet af vanwege de plek waar hij terecht is gekomen.

Er hoeft niets mis te zijn met een asieldier. Soms is er vooral iets misgegaan in het leven vóór het asiel. 🤎